Reporteri

nga Alfred Lela

Viktimat e historisë nuk kanë kohë për t’u hakmarrë ndaj fitimtarëve (ose viktimizuesve), por një gjë e kanë me vete: kohën. Koha i sheston të gjitha dhe për të gjithë. Koha është si ai lumi i Heraklitit në brigjet e të cilit nuk kalojmë kurrë për herë të dytë. Në brigjet e Sarandaporit, për shembull, nuk kalojnë e as do të kalojnë më kurrë ata mijëra gra, fëmijë e pleq të Çamërisë që u përzunë me forcë nga bandat e Napoleon Zervës këtu e 66 vjet më parë. Lexo artikullin e plote »

nga Denisa Pambuku

Ashtu sikurse dihet, një shoqëri çfarëdo është e vështirë të matet në terma të përgjithshëm, por ajo, kur është përballë një aktualiteti politik, kalon lehtësisht në kuadrin e një instrumenti. Aktualiteti ynë demokratik mendohet se, ndërkaq, ka kaluar më tepër se dy dekada, për ta konsideruar realisht që nga viti 1990 kur u vendos pluralizmi demokratik në Shqipëri. Lexo artikullin e plote »

nga Dorian Koçi

Dialogu politik është një nga tiparet kryesore të një demokracie funksionale. Si i tillë ai duhet të funksionojë dhe të gjenerojë mendime të reja nëpërmjet shkëmbimit të ideve dhe përforcimit të koncepteve bazë të komunikimit në një shoqëri moderne. Koncepte të tilla mund të jenë etika, kultura profesionale rreth temës që debatohet dhe përcaktimi i qartë i qëllimit të dialogut. Lexo artikullin e plote »

nga Artan Mullaj

Jehona se shqiptarët nuk duhet ta shohin patriotizmin si ata që kënaqen me gëzimet e gënjeshtërta që jep krenaria, por si një armë shpirtërore, që do t’i shërbejë sa identitetit të tyre sot, aq edhe sigurisë nesër, vjen qartë nga thellësia e librit.. Lexo artikullin e plote »

nga Ndue Dedaj

(Pasqyra e thyer e tranzicionit shqiptar)

Asgjë plebishitare nuk ndodhi kësaj here në Tiranë! As fitorja nuk qe e tillë, por as humbja. Duket sikur kryeqytetasit votuan “barazimin” elektoral, si për ta fshirë nga fjalori politik këtë fjalë shpeshherë mburrëse e mashtruese. Lexo artikullin e plote »

nga ILIR KALEMAJ

Politika në vijë të përgjithshme konceptohet si aktiviteti me anë të së cilës njerëzit bëjnë, mbajnë dhe zhvillojnë rregulla të përgjithshme të ekzistencës së tyre. Si një aktivitet i qashtër social është i lidhur nga njëra anë me ekzistencën e konfliktit, diversitetit dhe debatit, ndërsa nga ana tjetër shtron nevojën ekzistenciale për bashkëpunim, bashkëveprim, dialog dhe gjetje konsensusi. Lexo artikullin e plote »

nga FATOS LUBONJA

Nuk mund të mos më tërhiqte vëmendjen një polemikë që u zhvillua para disa ditësh midis Ardian Klosit, Mark Markut dhe Agron Tufës, që u mor dhe u rimor në gazeta të ndryshme. Ishte diçka më shumë se sa një polemikë idesh, mund ta quash edhe një sherr i egër intelektual. Dhe në rastet e sherreve, zakonisht njerëzit tek ne zgjedhin t’i evitojnë, t’u kalojnë anash, e të vazhdojnë rrugën e tyre sipas atij mësimit: qëndroi larg sherrit se mund të hash ndonjë shqelm. Lexo artikullin e plote »

nga ELMAZ SHERIFI

Ftesa
Një profesoreshë shumë e nderuar, në leksionin e saj shkencor me doktorantë, trajtoi rolin e pazëvendësueshëm të Presidentit amerikan Udrou Uilson (Woodrow Wilson) në Konferencën e Paqes në Versajë, më 1919-n. Uilson ishte i pari president amerikan që vinte në Europë. Si shtet fitues i Luftës së Parë Botërore, Presidenti erdhi pa ftesë dhe me Projektin e tij me 14 pika përmbyste filozofinë politike dhe diplomacinë e koncertit europian prej një shekulli. Lexo artikullin e plote »

nga EDMOND TUPJA

Deri dje, zgjedhjet vendore të 8 majit ende po i mbanin peng politikëbërësit dhe politikëpësuesit në Shqipëri: Tirana po përpëlitej në pritje që të shpallej më në fund fituesi i Bashkisë së saj: Rama apo Basha? Suspense, siç thonë anglezët, nga Komisioni Qendror i Zgjedhjeve te Kolegji Zgjedhor dhe anasjelltas. Lexo artikullin e plote »

nga RUBEN AVXHIU

Më 25 qershor 1991, Sllovenia dhe Kroacia shpallën njëkohësisht pavarësinë nga Jugosllavia. Këto akte, që ishin paralajmëruar më parë nga referendumet kombëtare në të dyja këto republika, shënuan fillimin e fundit të asaj që bota e njihte si Jugosllavia. Pas sugjerimit nga Bashkimi Europian, Kroacia pranoi që ta “ngrinte” për tre muaj pavarësinë për të vlerësuar situatën. Lexo artikullin e plote »