Reporteri

nga Raimond Kola

Sporti i fluturimeve nga ajri është pak i përhapur në Shqipëri për shkak të terrenit të vështirë dhe mungesës së traditës. Së fundi në Jug të Shqipërisë një grup prej 30 pilotësh vendas dhe të huaj kanë nisur një aktivitet që synon të nxisë edhe turizmin. Pilotët e rinj thonë se aktiviteti do të bëjë që autoritetet të ndërgjegjësohen që në qytet turistike të krijojnë kushte për këto fluturime. Lexo artikullin e plote »

nga Auron Dodi

Uwe Schwabbe, kryetar i kryesisë së “Arkivit të Lëvizjes Qytetare në Lajpcig sh.r”. thotë se Uwe Schwabbe thotë se publiku gjerman përballet për herë të parë më fakte të tilla tronditëse të terrorit komunist në Shqipëri.

Uwe Schwabbe, kryetar i kryesisë së “Arkivit të Lëvizjes Qytetare në Lajpcig sh.r”. thotë se gjatë një vizite në Shqipëri me Fondacionin Federal të Rivlerësimit të së Kaluarës kishte konstatuar sa pak dihej në Gjermani për terrorin komunist në Shqipëri: “Unë vajta atje dhe përjetova që kemi të bëjmë me një njollë të errët në histori, përsa i përket asaj, që ka ndodhur vërtet gjatë diktaturës në Shqipëri nën Hoxhën. Fillimisht unë u trondita, por njëkohësisht edhe u entuziazmova për njerëzit, që takova atje: sa të hapur, sa miqësorë, sa të shpenguar janë ata edhe sot, megjithëse takova njerëz, që kishin ndenjur me dhjetëra vjet në burgjet komuniste. Këtu na lindi ideja që këtë ta bëjmë të njohur edhe në Gjermani.” Lexo artikullin e plote »

nga Ben Andoni

Janë në një rritje të shpejtë ekonomike dhe për më tepër në një vetësiguri të madhe, që vjen prej tregut të tyre të stërmadh. Shteti turk me gjithë kritikat që merr nga Bashkësia Evropiane për probleme të ndryshme, vazhdon i qetë rrugën e tij dhe më tepër akoma mëton ta qesëndisë tani Evropën. Simboli i këtij zhvillimi është vetë qyteti i tyre simbol i njerëzimit… Stambolli, i cili nga 29 maji i 1453 është pjesë e civilizimit të tyre…

“Duhet që të njohësh turqit, që të kuptosh reagimin e tyre për Evropën”, më thotë S. A., një gazetar i ri sporti i “Sabah” në Stamboll. Ulur në një kioskë në cepin e një kuartieri të Beshiktashit, në pjesën aziatike të qytetit gjigand dergjur njëkohësisht deri në Evropë, flasim për gjithçka. I flas për Tiranën dhe sesi vihet këtu. Vetëm 1 orë, i them. Nuk flet mirë anglisht, por me aq sa beson që flet, më përkthen dhe shpjegon mendimin edhe të një grupi tjetër bashkëmoshatarësh, që janë përreth. Politika. Shqipëria. Turqia. Këto janë temat. Lexo artikullin e plote »

nga Xhelal Marku

Siparin e veprimtarive turistike për vitin 2011, Shqipëria e ka hapur me pjesëmarrjen e saj dinjitoze në dy nga panairet më të rëndësishme ndërkombëtare, të përvitshme e tradicionale, siç janë: Panairet e BIT Milanos në Itali e të ITB – Berlin në Gjermani, përkatësisht në muajt: Shkurt e Mars, ku u prezantua me një imazh të ri e konkurues në tregun turistik të globit. Ndërsa gjatë muajit Prill, ajo u përfaqësua edhe në dy veprimtari të tjera ndërkombëtare, siç janë: Panairi i turizmit në Kosovë dhe panairi: “Turizëm dhe Real Estate në Shqipëri”, organizuar në Pallatin e Kongreseve në Tiranë. Ajo, erdhi në këto panaire, me përvojën e saj disavjeçare si pjesëmarrëse aktive, por dhe si një konkurente e denjë tashmë, potenciale dhe e njohur për vlerat e saj në këtë treg, jo vetëm për rajonin, por dhe më gjërë. Ndaj edhe kësaj here, vizitorët e këtyre panaireve, nuk munguan të shfaqnin pasionin e tyre të veçantë për turizmin kulturor të Shqipërisë, por dhe dëshirën e madhe për të vizituar së afërmi zonat e turizmit arkeologjik të vendit tonë. Lexo artikullin e plote »

nga Gladiola Bendaj

Ndërsa shqiptarët kanë frikë se do t’iu kthehen ambasadave, po ndodh që të huajt, që priren të vizitojnë vendin tonë, për punë, turizëm, biznes etj. Ata po anulojnë udhëtimet e tyre, të rezervuara qysh disa muaj përpara, pikërisht sepse situata në Shqipëri nuk paraqitet e qetë, që nga ngjarjet e 21 janarit.

“Albania on the brink”. Kështu thoshte titulli i një artikulli të botuar të enjten që kaloi në të mirënjohurën britanike “The Economist”. Arsyet dihen. Kjo është një histori që tanimë nuk duket sikur ka nisur një apo dy javë më parë…, por ka kohë që mban pezull, madje që përpara 21 janarit të shkuar. “Shqipëria në buzë të greminës”. Lexo artikullin e plote »

nga Ben Andoni

Janë prej më shumë se njëqind vitesh në zonën e Shijakut dhe Sukthit dhe tashmë janë pjesë integrale e këtij areali. Kur erdhën 130 vjet më parë, as edhe mendjes më të çartur të tyre s’do t’i shkonte ndërmend se do të krijonin atë komunitet të nderuar që krijuan me kalimin e kohës. Faik bej Konica dikur do t’i përfliste muhaxhirët si ata, por si në jo pak gjëra, dhe këtu do të gabonte, kur binte fjala për boshnjakët. Një udhëtim mes jetëve të tyre.

Në kioskën e Bakiut në Sukth, banorët marrin lajmet e para të asaj që ndodh në qytet, në Shqipëri dhe më tej. Shkëmbejnë ndonjë fjalë me të dhe ikin. Po ç’bëhet, i thonë njëri-tjetrit. Ca sa i shohin dhe i lënë menjëherë gazetat. Të tjerë, as nuk i shohin gazetat por hedhin një vështrim të shpejtë tek gazetat e lotos së sportit. Kontrollojnë skedinat. Njëri që është pas nesh nuk i ka ecur me Mançester Sitin. E ka tepruar me gola, thotë pa përcaktim. “Nuk ecin gazetat më prej zgjedhjeve. Janë të lodhur aq shumë njerëzit, sa nuk duan të lexojnë asgjë”, ma kthen Bakiu, që flet nga pas. Lexo artikullin e plote »

nga Raimond Kola

Në bregdetin jugor të Shqipërisë po bëhen përgatitjet për të pritur sezonin turistik. Banorët e Himarës janë optimistë se ky vit do të jetë më i mirë për arsye të infrastrukturës më të mirë dhe investimeve në shërbime. Banorët vlerësojnë se kriza greke është pozitive për turizmin shqiptar pasi ndikon që shumë emigrantë të udhëtojnë gjatë verës drejt brigjeve shqiptare. Lexo artikullin e plote »

nga Rozi Theohari

Ishte pasditja e së premtes së 20 majit 2005, kur, me telefon, mikja ime amerikane Ann Negri më lajmëroi se Anton Athanasi kishte ndërruar jetë. Hapa emisionin e lajmeve lokale në TV dhe u përballa me fotografinë e të ndjerit: Antoni i ri, me një kostum blu, shik, me një buzëqeshje të çiltër, me dy vetullat e zeza kaleshe, karakteristike për fytyrën e tij dhe dy sy depërtues. Spikerja përsëriti disa herë lajmin: “U shua Anthony, “Albanian restaurateur”, themeluesi i Antony’s “Pier 4”, përfaqësuesi i veçantë dhe i respektuar i njërit prejbrezave më madhështorë të komunitetit të qytetit të Lynn-it e të Bostonit, i cili dikur tha: “Hard work” (puna e vështirë) e ndërtoi këtë vend (Amerikën)”… Ai luftoi tre vjet me sëmundjen e Alzheimer-it deri sa ajo e mundi…” Lexo artikullin e plote »

nga Ben Andoni

Votonin nga dy, tre deri në katër vetë dhe të gjithë të ngatërruar me njëri-tjetrin. Njerëz që kinse nuk dinë të lexojnë, po kinse të tjerë që nuk shikojnë ose janë të pamundur. Por të gjithë në ngut. Shqipëria e imazheve të huaja është realisht ajo e cila mund të shikohet në këto hapësira, ku rregulli është vërtetë anarki. Të vetmit, më të paqmit, kanë mbetur fshatarët tiranas, ata që u liruan tokat dhe i pranuan në gjirin e tyre patriotët e tyre periferikë kaq mosmirënjohës. Lexo artikullin e plote »

nga Ben Andoni

Janë të shumtë shqiptarët e rinj që jetojnë në Firence. Janë studentë ose bëjnë punë të ndryshme, nga kamerierë, punëtorë ndërtimi dhe kushedi se çfarë punësh të tjera të vogla. I kanë ndërruar fare pak zakonet e Shqipërisë dhe ca më shumë veshjet. Pak u bën përshtypje se banojnë në kryeqendrën botërore të artit, ndërsa në rend kuptohet se është mbijetesa. Megjithatë për ata që rrinë pak e kanë të pamundur t’i shpëtojnë sindromës së qytetit, njohur me emrin e Stendhalit të madh. Lexo artikullin e plote »